چند تا  از  نوشته های دکتر شريعتی رو براتون می ذارم اميدوارم که خوشتون بياد.

 

 دلي كه عشق ندارد وبه عشق نياز دارد،<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 آدمي را همواره در پي گمشده اش،

 ملتهبانه به هر سو مي كشاند.

 خدا،آزادي،هنر ودوست،

 در بيابان طلب بر سر راهش منتظرند

 تا وي كوزه خالي خويش را از

 آب كدامين چشمه پر خواهد كرد؟

 

اي مرغك اسير

كه در باغي دور دست مي خواني،

در كنج قفست آرام گير،

سرت را در زير بالت پنهان كن،

منقارت را در لاي پرهاي نرم ورنگينت فرو بر،

زمستان است،اي پرستوي اسفندي،

بهار مرده است.                                                                          

 

 

حرفهاي هست براي نگفتن،

وارزش عميق هر كسي به اندازه حرفهايي است كه براي نگفتن دارد.

چه سخت و غم انگيز است سرنوشت كسي كه طبيعت نمي تواند سرش را كلاه بگذارد,چه تلخ است ميوه درخت بينائي ....                                                              

 

  

باتو, من در خلوت اين صحرا,در غربت اين سرزمين,در سكوت اين آسمان, درتنهايي اين بي كسي,غرقه فرياد و خروش وجمعيتم,درختان برادران من اند وپرندگان خواهران منند وگلها كودكان من اند واندام هر صخره مردي از خويشان من است و نسيم ها قاصدان بشارت گوي من اند و بوي باران,بوي پونه,بوي خاك,شاخهاي شسته,باران خورده,پاك“ :همه خوشترين يادهاي من,شيرين ترين يادگارهاي من.

 

 بي تو, من در خلوت اين صحرا,در غربت اين سرزمين,در سكوت اين آسمان,در تنهايي اين بي كسي,نگهبان سكوتم,حاجب درگه نوميدي,راهب معبد خاموشي,سالك راه فراموشي ها, باغ  پژمرده پامال زمستانم,درختان,هر كدام قامت دشنامي,پرندگان هر كدان سايه نفريني,گلها هر كدام خاطره رنجي,شبح هر صخره, ابليسي,ديوي,غولي, گنگ وپر كينه فرو خفته, كمين كرده مرا بر سر راه, باران زمزمه گريه  در دل من,بوي پونه,پيك پيغامي نه براي دل من,بوي خاك,تكرار دعوت  براي خفتن من,شاخه ها غبار گرفته,باد خزاني خورده,پوك,همه تلخترين يادهاي من,تلخترين ياد گارهای من...                                                                                          

   

با تو, من همه رنگهاي اين سرزمين را آشنا مي بينم

    با تو, همه رنگهاي اين سرزمين مرا نوازش مي كنند

    با تو ,آهوان اين صحرا دوستان همبازي من اند

    با تو ,كوهها حاميان وفادار  خاندان من اند

   با تو ,دريا با من مهرباني مي كند

   با تو ,سپيده هر صبح بر گونه ام بوسه مي زند

   با تو نسيم هر لحظه گيسوانم را شانه مي كند

   با تو من با بهار مي رويم

   با تو من در عطر ياسها پخش مي شوم

   با تو من در شيره  هر نبات مي جوشم

   با تو من در هر شكوفه مي شكفم

   با تو من در طلوع لبخند مي زنم, در هر تندر فرياد شوق مي كشم,در حلقوم مرغان عاشق مي خوانم,

   در غلغل  چشمه ها مي خندم,در ناي جويباران زمزمه مي كنم, با تو من در روح طبيعت پنهانم,

   در رگ جاريم,در نبض با تو,من بودن را,زندگي را ,عشق را,زيبائي را,مهرباني را, پاک خداوندي را

   مي نوشم.

(  

 

  بي تو, رنگهاي اين سرزمين مرا مي آزارند

/ 9 نظر / 10 بازدید
mahsa

سلام دوست عزيز ممنونم که سر زدس منت گذاشتی وبلاگ قشنگی داری بهت تبريک ميگم... يا حق

sepideh

سلام ! وبلاگ بسيار قشنگی داريد. ان شاا ... هميشه موفق و مويد باشيد!

pooya

hi ! how are you ? i have a request. can you write about football too?

vinus

HELLO? you are great at making weblog. wish you luck.

rasul

سلام رفيق. خوبی؟ ای ول وبلاگ خوبی داری

شادي

سلام خوب نوشتی منم عاشقه دکتر شريعتی هستم و عاشق نوشته هاش مرسی عزيز از اينکه سر زديد بازم بيا تازه آپ کردم خوشحال می شم

شادي

خواسته بودی لينکمو تو وبلاگت بزاری بزار دوست خوب خوشحال ميشم منم حتما اين کار را در مورد وبلاگ شما ميکنم البته با اجازه

mahsa

سلام دوست عزيز ... اپم ... يا حق

afsoon

سلام خيلی وب نوشت های قشنگی داری ...آخرشه ... من با اجازه شما لينک شما رو اد کردم خوشحال ميشم شما هم اين کار رو بکنيد در هر حال منتظرتم ...خدای پروانه های آبی نگهدار قلب سبزت...